تبلیغات
طب سنتی بوعلی - گیاهان دارویی - تاریخچه گیاهان دارویى
طب سنتی بوعلی - گیاهان دارویی
هیچ چیز نمیتوان به کسی یاد داد اما...... میتوان به او کمک کرد تا پاسخ را در درون خود بیابد.

مرتبه
تاریخ : 12 بهمن 90

طب در خاورمیانه اختراع نوشتن سبب شد تا دانش گیاهى نیز ثبت و باقى بماند. اولین نوشته ها كه حاوى جزئیات استفاده از گیاهان در درمان بیمارى ها هستند در لوحه هاى گلى یافت شده در منطقه بین النهرین (عراق امروزى) و پاپیروس مصرى مكتوب گردیده اند.حدود ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد آشور بانیپال پادشاه سومرى ها دستور جمع آورى اولین مفردات پزشكى دنیا را صادر كرد كه در آن ۲۵۰ داروى گیاهى لیست شده بود. پاپیروس Ebers كه حدود ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد نوشته شده است یكى از مهمترین نوشته هاى بشر است كه در آن اطلاعات قدیمى ثبت شده است. این نوشته شامل ۸۷۶ نسخه است كه از ۵۰۰ ماده مختلف تشكیل شده است و در آن گیاهان زیادى به چشم مى خورد.

طب در یونان و روم یكى از قدیمى ترین مفردات پزشكى Rhizotomikon است كه توسط Diocles of caryotes یكى از شاگردان ارسطو نوشته شده است. متاسفانه این كتاب در حال حاضر ناپدید شده است.جمع آورى  اطلاعات بعدها نیز ادامه یافت اما هیچكدام به اهمیت و نفوذ كتاب De Materia Medica نوشته Pedanios Dioscarides در قرن اول میلادى نبود. این كتاب حاوى ۹۵۰ ماده درمانگر است كه ۶۰۰ عدد آن گیاه بوده و باقى ریشه حیوانى و یا معدنى دارند. هر صفحه آن حاوى تصویر، توضیح گیاه، خاصیت درمانى آن، روش تهیه و اخطار در مورد اثرات ناخواسته است.

طب سنتى در چین و ژاپن قدیمى ترین شواهد نوشتارى در مورد استفاده پزشكى از گیاهان در چین مجموعه نوشته هاى مربوط به ۱۱ درمان پزشكى است كه از یك آرامگاه در ایالت هانان به دست آمده است. تاریخ آرامگاه به ۱۶۸ سال قبل از میلاد مى رسد و نوشته ها كه بر روى ابریشم نگاشته شده اند مربوط به حدود سه قرن قبل از میلاد است. برخى از این نوشته ها به بحث درباره ورزش و رژیم غذایى پرداخته اند. بزرگ ترین، واضح ترین و مهم ترین این دست نوشته ها كه توسط كاشفان آن به نام «نسخى براى پنجاه و دو بیمارى» نامیده مى شود یك كار فارماكولوژى برجسته است. بیش از ۲۵۰ ماده  درمانى در آن نام برده شده است و اغلب آنها موادى هستند كه از گیاهان و جنگل به دست آمده اند. غلات، حبوبات، میوه ها، سبزى ها و قسمت هاى حیوانى نیز در آن نام برده شده اند. پیش زمینه  تمام متن نشانگر این است كه بیمارى، تظاهرات روح شیطانى است و باید از جادو، ورد و دعا به همراه گیاهان در درمان مدد جست. در آخرین سلسله هان ها (۲۵ تا ۲۲۰ بعد از میلاد) طب در چین تغییر یافت. مردم در نتیجه رشد فكرى و با مشاهده و فهم طبیعت دریافتند كه سلامتى و بیمارى نتیجه اصول طبیعى است. با این وجود گیاهان هنوز هم نقش مهمى را در طب داشتند. مفردات پزشكى در قرن یك میلادى در آن كشور نوشته شد. در این كتاب كه نویسندگان آن گمنام هستند، گیاهان به خصوصى توصیف شده اند. این كتاب شامل ۲۵۲ ماده گیاهى، ۴۵ ماده معدنى و ۶۷ ماده مشتق شده از حیوانات است. براى هر گیاه توصیف اثرات پزشكى در قالب علایم بیمارى آورده شده است. این كتاب شامل روش هاى صحیح تهیه و همچنین نكاتى در مورد سمیت گیاهان است. از آنجایى كه نوشتن مفردات پزشكى تقریباً به ۲۰۰۰ سال پیش مى رسد، مفردات پزشكى سنتى چین حاوى مطالب بیشترى است. این افزایش ناشى از جمع آورى اطلاعات سنتى مربوط به طب سنتى چین و دیگر نقاط جهان است. بسیارى از موادى كه اكنون در طب سنتى چین مصرف مى شود از مكان هایى مانند جنوب شرق آسیا، هند، خاورمیانه و آمریكا نشأت گرفته  است. جدیدترین مجموعه مفردات پزشكى چین در سال ۱۹۷۷ منتشر شده است. این دایره المعارف كه شامل مواد موجود در طب سنتى چین (Zhong yao da ci dian) است، حاصل یك پروژه تحقیقاتى ۲۵ ساله است كه توسط كالج پزشكى در جیانگسو جمع آورى شده است. در این مجموعه كه كامل ترین مجموعه گیاهان طب سنتى چینى تا امروز است، ۵۷۶۷ مورد ذكر شده است. طب سنتى چین از طریق كره به ژاپن راه یافت و طب كره اى كه تحت تاثیر طب چینى قرار گرفته بود در زمان امپراتور Ingyo (۴۵۳- ۴۱۱ بعد از میلاد) توسط ژاپنى ها پذیرفته شد. تا یك قرن بعد دانشجویان پزشكى ژاپن جهت تحصیل به كره مى رفتند و در زمان ملكهSuiko (۶۲۸- ۵۹۲ بعد از میلاد) دانشجویان ژاپنى مستقیماً براى مطالعه پزشكى به چین فرستاده شدند. تا پایان دوره  موروماچى (۱۵۷۳- ۱۳۳۳ بعد از میلاد) ژاپنى ها شروع به تدوین شكل شرقى طب سنتى خود كردند كه طب Kampo نامیده مى شد. هنگامى كه طب سنتى چینى تغییر یافت و با طب Kampo ادغام شد، طب گیاهى نیز به طور محسوسى خلاصه شد.

طب گیاهى در قرن بیستم داروهاى گیاهى طى جنگ جهانى اول به خاطر كمبود دارو به طور وسیعى استفاده شدند. بعد از جنگ صنایع داروسازى رشد زیادى یافتند و پنى سیلین كشف شد. طب گیاهى جدید توسط هیلدا لیل منتشر شد. قانون پزشكى و داروسازى سال ۱۹۴۱ حق فروش داروى گیاهى توسط اطباى گیاهى را به بیماران لغو كرد. جنجال عمومى باعث شد تا این قانون هیچ گاه اجرا نشود. بعد از یكسرى بحث ها قانون پزشكى در ۱۹۶۸ حقوق این اطبا را دوباره برقرار كرد و انجمن پزشكى گیاهى بریتانیا تاسیس شد. این انجمن فارماكوپه گیاهى بریتانیا را منتشر ساخت. این كتاب با بازنگرى در سال ۱۹۹۰ مجدداً چاپ شد. هم اكنون عموم مردم به خاطر عوارض جانبى داروهاى شیمیایى به طبیعت روى آورده اند.




طبقه بندی: گیاهان دارویی، 
برچسب ها: گیاهان دارویی، طب سنتی، قرن بیستم، پیشرفت طب سنتی،
ارسال توسط زهره سعادتی اصیل
آرشیو مطالب
نظر سنجی
از medicinal plant راضی بودید دوست عزیز؟





صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ

دانلود فیلم