تبلیغات
طب سنتی بوعلی - گیاهان دارویی - خار مریم (ماریتیغال)1
طب سنتی بوعلی - گیاهان دارویی
هیچ چیز نمیتوان به کسی یاد داد اما...... میتوان به او کمک کرد تا پاسخ را در درون خود بیابد.

مرتبه
تاریخ : 11 مرداد 91

ادامه دارد ......

ترکیبات شیمیایی:

اعضای مختلف این گیاه دارای تانن، نوعی ماده تلخ، یک نوع زرین و دانه آن نیز دارای یک ماده روغنی، آمیدن و مواد آلبومینوئیدی می باشد.

مواد مذکور در آلبومن دانه، واقع در زیر پوسته خارجی آن وجود دارد. از این نظر برای درمان بیماریها مصرف دانه آن توصیه گردیده است.

طبق بررسیهای انجام شده برگ های این گیاه دارای ماده ای به نام کنی سین cnicine است و دانه های آن دارای ماده ای به نام تیرامین (tyramine) است.

 

دانههای خشک شده و میوه خارمریم حاوی مجموعهای از فلاونوئیدها است که سیلیمارین (Silymarin) نامیده میشود. این اجزاء سیلیمارین هستند که دارای فواید درمانی میباشند. (10)

سیلیمارین از سه بخش ساخته شده است:

• سیلیبین (Silybin)

• سیلیدیانین (Silydianin)

•  سیلیکریستین (silychristine)

تاکسی‌فولین (Taxifolin) از دیگر فلاونولیگان‌های دارویی موجود در دانه رسیده خار مریم است.

 

 

 

ترکیب شیمیایی:

دانه این گیاه معمولاً دارای 25-20 درصد چربی می باشد که شامل 60-50 درصد اسیداولئیک است که هر دو مصرف خوراکی دارند و لذا از فرآورده های جانبی کارخانه های داروسازی که اقدام به تولید دارو از سیلیمارین می نمایند تهیه مقدار زیادی از روغن خوراکی می باشد که می تواند مستقیماً برای تغذیه مصرف شود. در برخی از کشورها از روغن آن در صنایع آرایشی و بهداشتی استفاده می کنند. (1)

دانه های ماریتیغال حاوی فلاونوئیدهای ارزشمندی مانند سیلی بین، سیلی کریستین و سیلی دیانین است که مجموع آنها تحت عنوان سیلیمارین شناخته می شود.

 

خواص درمانی:

 استفاده از این گیاه، مدتها به علت عدم تشخیص آن از گونه های مشابه، بین مردم معلوم نبوده است. از قرن 16 میلادی به بعد، مصرف آن در تغذیه و درمان بیماریها بین مردم رایج گردید بطوریکه از برگهای سبز آن بصورت خام در تهیه سالاد استفاده بعمل آمد و ریشه آن نیز در تهیه اغذیه (راگو) و مربا بکار برده شد.

ریشه و اعضای هوایی این گیاه، طعم تلخ و اثر اشتهاآور، مقوی و مقوی معده و مدر دارند. از این جهت در طب عوام از آنها پیوسته در مداوای بیماریهای طهال و کبد، درمان یرقان، یبوستهای مزمن، دفع رسوبات و سنگهای صفراوی، اشکال وقوع حالت قاعدگی و غیره استفاده بعمل آمده است.

در معالجه تشمع کبدی و بطور کلی نارسانی اعمال کبد مفید واقع می شود.بررسیهای W.Bohn در سال 1927 نشان داد که مصرف فرآورده های این گیاه در درمان بیماریهای کبدی که بصورت یرقان بروز نموده باشد و همچنین در رفع دردهای مربوط به طهال (Sptenalgie) اثر مفید ظاهر می کند.

Dr. H. Leclere و همکارانش در سالهای 1939.1938 میلادی نشان دادند که فرآورده های دانه این گیاه در درمان پایین بودن دائم فشارخون، رفع سردردهای یکطرفه (Migraines) و کهیر ناشی از آنافیلاکسی، بیماریهای کبدی و عدم ترشح و دفع صفرا یا خستگی های ناشی از کار زیاد، سل ریوی مخصوصاً در مرحله پیشرفته بیماری، اختلالات هضمی، فراخ شدن مرفی سیاهرگهای یک عضوی، انبساط و کشیدگی دردناک سیاهرگهای درون جمجمه، دریا گرفتگی و بروز عوارض ناشی  از مسافرت با قطار یا اتومبیل و یا نظیر آن، اثرات مفید ظاهر می نماید.

از محاسن فرآورده های این گیاه آن است که هیچگونه مسمومیتی ندارد و می تواند بطور مداوم مصرف شود.

بررسی های مختلف نشان داده است که جوشانده و تنطور حاصلی از دانه این گیاه اثر بندآورنده خون ظاهر می نماید. (10)

همان طور که گفته شد دانه های ماریتیغال حاوی فلاونوئیدهای ارزشمندی مانند سیلی بین، سیلی کریستین و سیلی دیانین است که مجموع آنها تحت عنوان سیلیمارین شناخته می شود. این مواد نقش عمده در درمان بیماریهایی چون سیروز کبدی دارند و محافظت کننده کبد در مقابل بعضی از عوامل مسموم کننده مانند الفا- آمانتین (Amantin- ) و فلوئیدین (Phelloidin) نیز می باشد. (2)

خواص دارویی و موارد مصرف:

از مواد موثره میوه های رسیده این گیاه برای معالجه بیماریهای کبدی (سیروز و مسمومیتهای کبدی) و پیشگیری از سرطان کبد پیشگیری و درمان هپاتیت،  و ناخوشیهای الکلی کبد استفاده می شود. 

دارای پروتئینازی است که از آن برای تولید پنیر استفاده میشود.

از کنجاله دانه آن ( پسمانده کارخانه های دارو سازی ) برای تغذیه دام استفاده می گردد.

دارو هایی از قبیل لگالون، دوراسیلیمارین، مارین دیستل ، داروهایی هستند که از مواد موثره ماریتیغال برای مداوای بیماریهای کبدی استفاده می شود. 

دستور مصرف :

 گیاه را پودر كرده، سپس روزی 2 بار 1 قاشق مربــاخوری از پودر گیــاه را در قوری یا چای ساز ریخته، یك لیوان آب جوش به آن اضافــه كرده، بگذارید 20 دقیقــه روی دمــای غیرمستقیم ( بخار) دم بكشد، سپس صاف كرده میل نمائید. (دوره درمان 3 بسته).

عوارض جانبی:

 سازمان دارو و مواد غذایی آمریكا خار مریم را به عنوان یك مكمل غذایی منظور كرده است و از اینرو هیچ محدودیتی در استفاده از آن وجود ندارد. اگر طبق دستور مصرف، این گیاه دارویی را مصرف كنید هیچ خطری متصور نیست. گاهی اوقات این گیاه اثر ملین خفیف دارد. اگر چنین حالتی رخ دهد، مقداری از مواد فیبری نظیر قند، پسیلیوم، سبوس جو یا پكتین میل كنید. مصرف این نوع فیبر باید از شلی مدفوع و هر نوع ناراحتی گوارشی را برطرف كند.



تداخل های احتمالی:



خار مریم را می توان در كنار سایر گیاهان دارویی، مكملهای غذایی وداروها مصرف كرد. باید از پزشك معالج خود در خصوص میزان مصرف خار مریم در صورت ابتلا به اختلال و ناراحتی كبد یا هر نوع وضعیت درمانی حاد سؤال كنید

 

 

پژوهش دیگر در مورد خواص درمانی و داروهای گیاه ماریتیغال:

در گیاه ماریتیغال ترکیبات فعال بیولوژیکی بی نظیری کشف شده است. حدود 60 سال است که از این بررسیها می گذرد و در طی این مدت، بسیاری از بیماریها درمان شده اند.

داروهایی که هم اکنون در بازار وجود دارد شامل Silymarin, Legalon Carsyl, Silymar, Silybor است که این داروها اکثراً برای تنظیم محافظت کننده های کبدی تجویز می شوند.

فراورده های ذکر شده در بسیاری از جاهها نیز به عنوان مراقبت کننده های کبدی، سیروز کبدی، بیماریهای دیگر کبدی و سیستم هاضمه تجویز می شود.

مواد موثر برای تنظیم کردن کبد (سیلی مارین) بیشتر خرج فعالیتهای سم زدایی و حالت ضداکسیدشدگی می شود که مواد اضافه را به سمت غشای تثبیت کننده کیسه صفراوی هدایت می کنند و باعث می شوند متابولیسم کبدی به حالت نرمال درآید.

در داروهای حاضر بیشتر غلظت مواد موثره که بیشتر به نام سیلی مارین مطرح می شوند 40% است که برای تهیه این داروها دوز 25-20 mg/kg از سیلی بین دوآن وجود دارد. (2.5)

 

ادامه دارد ............




طبقه بندی: گیاهان دارویی، 
برچسب ها: ترکیب شیمیایی، خواص دارویی، خواص درمانی، خطرهای احتمالی، سیلیمارین، موارد مصرف، عوارض جانبی، تداخل های احتمالی،
ارسال توسط زهره سعادتی اصیل
آرشیو مطالب
نظر سنجی
از medicinal plant راضی بودید دوست عزیز؟





صفحات جانبی
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ

دانلود فیلم